Me and My Friends

Het is heerlijk weer! Iedere dag speel ik buiten op het Elfenbankje en in het weekend speel ik op de stoep bij de voordeur. Pappa heeft een heel groot kippenhek gekocht en zolang ik nog niet doorheb dat je dit hek simpel kunt omklappen en om vervolgens de straat op te lopen, werkt dit prima. Vaak gaan we fietsen, dat vind ik machtig.

Zonnebrilletje op, De wind door mijn haartjes, auto's horen langsrazen (toet toet!) en naar de mensen zwaaien (dag dag!).

Afgelopen weekendwas het Pinksteren, meer dan 25 graden en dus heerlijk! Naar het zwembad geweest, de geitjes geaaid en met Jan-Julius gespeeld. Om maar eens wat hoogtepunten uit de

mouw te schudden.Vorige week vierden we Opa Venker's verjaardag op hun prachtige boot. Daar heb ik weer uitgebreid baldadig gedaan met nichtje Frédérique!

Mei doet wat met mij

Weer een maand voorbij, waarin overigens knetterveel gebeurde. Zo genoot ik enorm van mijn tweede Koninginnedag, 's ochtends op het Amstelveld gevolgd door een wandelingetje door de stad. En 's Middags begon het feest pas echt, voor de deur van Fleur en Dereck, op de Keizersgracht. De buren, die er een beetje gek uitzagen, hadden een box waar heel hard geluid uit kwam. En de rare jongers die er stonden te dansen pakten mij steeds op. Laten we zeggen dat ik de diva van het bal was, zo interessant vonden de 'mannen' mij. Verder ben ik mijn dagen vooral aan het besteden aan spelen. Met mijn speelgoed bijvoorbeeld. Mamma heeft een akelige Marktplaats-verslaving onder de leden, vandaar dat ik sinds twee weken drie dozen Little People Fisher Price rijker ben. Of ik speel bij anderen, op de crèche of in de speeltuin. Laatst ben ik met Pappa naar Tun Fun geweest. Ik kraaide het uit van plezier, zo leuk vond ik het! De glijbaan was veel hoger dan die op het Amstelveldje en er was waanzinnig veel speelgoed in allemaal mooie kleuren! Ook weet ik sinds kort dat het verstandig is om de kettingen waar schommels aan vast zitten goed vast te houden. Gisteren ging ik heel hoog, toen we tijdens een grachtenfietstochtje even stopten bij het speelplaatsje van de Noordermarkt. Vorige week ben ik met mijn ouder naar Ouderkerk geweest: een heerlijke draaimolen waar ik geen genoeg van kreeg en tientallen geitjes. 'Aaien', dat is toch een van de leukste dingen! Tot slot: ik ben nog steeds een erg vrolijk en steeds beweeglijker wordend meisje. Men vindt mij schattig, niet in de laatste plaats omdat ik idereen vrolijk groet ('Haai' of 'Dag Dag'), maar toch vooral omdat ik mijn eigen naam zo grappig uitspreek: Soeschie!

Over Bootjes, Hondjes en Kijken

Weleens gehoord van een groeispurt? Ik had er afgelopen maand weer eentje! Ik praat, en hoe! Eigenlijk ben ik de hele dag superserieuze gesprekken aan het voeren. Niet iedereen verstaat ze, maar daar gaat het niet om, toch?

Ondekte ik een paar maanden geleden de schoonheid van het lied (waarop ik ook ga dansen!), momenteel ben ik als een blok gevallen voor het woord, peuterliteratuur dus. Dagen zeul ik

met mijn groene boek , waarin op de linker bladzijde getekende dieren staan en rechts een liedje. Maja de Bij staat erin, Meneer de Uil en ook Bolke de Beer. Pappa laat deze figuren tot leven komen op zijn computer. Op Youtube zijn de begintunes van de series te zien, dat is tof! En het leuke is, ik krijg er maar geen genoeg van, ook na dertig keer niet! Als ik Pappa achter zijn laptop zie zitten loop ik naar hem toe, trek ik zijn rechterknie opzij en roep ik 'Kijken'. Zodat hij begrijpt dat hij mij moet optillen, mij moet positioneren op zijn schoot zodat ik al dat moois ka

n zien. Lady en Vagebond is heel leuk, want: Hondjes!

Ik ben gek op Hondjes. Bij het zien van de viervoeter roep ik het uit (Hooonnddschjuh!) en ga ik aaien (Aaaajjjuuu!). Laatst gingen Pappa en Mamma een dagje naar Middelburg. Daar waren pas veel hondjes; ik aaide er het recordaantal van achtentwintig! Zoiets dan, Pappa stopte op een gegeven moment met tellen. Verder geniet ik nog steeds met volle teugen overdag op de creche. Dagelijks gaan we op pad in de bolderkar, dat is leuk met alle kindjes! Dan rijden we zomaar de stad in, of we gaan naar Artis. Nu kom ik daar ook ieder weekend met P&M, maar ook dat verveelt mij niet. De kracht van de herhaling is bedacht voor mensjes van een jaar oud! Apies Apies roepen en geitjes aaien is het leukst!

Stapjes zetten in de Winter

Twee maanden niets van mezelf laten horen...tja, wat zal ik zeggen. Druk druk druk? Jazeker, als ware ik een vlinder, mijn metamorfose is onmiskenbaar groot. Ik praat, wijs dingen aan en

loop als een dolle over de chreche en door het huis!

Laat ik even wat hoogtepunten geven van de laatste tijd. Vorige maand zat ik in Zwitserland,

bij Opa en Oma Venker, samen met Pappa en Mamma, Oom Meinoud, Tante Lisette, mijn neefje Alexander en mijn nichtje Frédérique. Vooral met laatstgenoemde had ik een fantastische tijd. Iedere ochtend aan het ontbijt aten wij als ossen ('hapje', 'hapje'!!), gingen vervolgens in bad en daarna naar buiten om te sleeen. Het was heerlijk

Verder mag ik - inmiddels thuis in Amsterdam - niet klagen. En dat doe ik dan ook niet:ik word bijvoorbeeld iedere zondag door Artis gereden ('apie', 'apie'!), iedereen in Amsterdam zwaait naar mij terug als ik voorop de fiets of in het boodschappenwagentje zit ('halloo!'). Verder heb ik een voorliefde ontwikkeld voor het lezen van boekjes ('boekie leze'!) en kan ik heel goed honden immiteren ('hondsjj woe woe'!).

Weergaloos Winterweer!

Het is hartje winter en ik mag wel zeggen dat ik lekker in mijn dreumesvelletje zit! De afgelopen vier dagen vonden voornamelijk buiten plaats. En wel op de verschillende ijsvloeren waarmee de vaderlandse plassen dezer dagen belegd zijn. Donderdag gingen wij naar Rotterdam, waar ik vanuit de buggy door Omi werd voortgeduwd. Gelukkig heb ik Opa niet zien vallen, dat scheen een niet erg prettig en pijnlijk schouwspel geweest te zijn. Pappa en Opa schaatsten samen en na een schijnbaar onschuldige val kwam Opa’s hoofd hardhandig in aanraking met het ijs. AU! Die arme had een zware hersenschudding, zowerd in het ziekenhuis geconstateerd. Vrijdag gingen Pappa en Mamma samen schaatsen op de Ankeveense Plassen en afgelopen weekend waren we in Loosdrecht. Het was heerlijk in het wiegje, dat beurtelings door Pap of Mam werd voortgeduwd per schaats. Van de kou had ik geen last, ik heb zelfs heerlijk liggen tukken, toen de wind gisterenochtend krachtig over de plas gierde!

En dan was het natuurlijk weer december feestmaand, die ik voor de tweede keer in mijn leventje meemaakte. Ik heb weer vrolijk gelachen tijdens de kerstdagen, op kerstavond op de Straatweg en eerste kerstdag op de Wassenaarseweg. Daarna was Pappa een week vrij en de crèche dicht. Wat heb ik heerlijk gespeeld boven! Het liefst haal ik al mijn speeltjes uit mijn mand en gooi ik ze daarna op de grond. Heerlijk gewoon! Temeer omdat de dag erna al het speelgoed weer op de oorspronkelijke plaats ligt zodat ik de hele exercitie kan herhalen!

Tot slot, van het hoofdstuk ‘Oei, ik groei’: ik kruip nog steeds liever dan ik loop, ik weet mijn ouders van elkaar te onderscheiden en kan dat ookverbaal kenbaar maken, ik eet zeer behoorlijk, ik lach me suf, ik poep mijn luiers vol alsof mijn leven ervan afhangt, mijn favoriete hangouts zijn Artis en TunFun, ik zwaai Pappa altijd graag uit voor het raam, als ik muziek hoor dan dein ik mee, mijn liefste knuffeldier is mijn grijze konijn en ik moet het hardst lachen als ik op het bed van mijn ouders kan koppeltjeduikelen. Ik speel het liefst met mijn nichtje Frédérique en ik vind het heel erg grappig om bij Michiel op schoot te zitten!

Ik ben al een hele Piet!

Afgelopen maandag vierden we op de chreche een fantastisch Sinterklaasfeest. We hebben gezongen, er was een poppenkast, graaiden pepernoten van de vloer en we hebben onszelf natuurlijk kostelijk vermaakt met de sinterklaas- en zwartepietkleren uit de verkleedkist! Op schoot bij Larissa, dat was natuurlijk lachen. Alle kindjes werdenzwart geschminkt, dus ik ook! En kijk, ook Cynthia heeft haar gezicht helemaal zwart gemaakt! Al begrijp ik er nog weinig van, ik vind Sinterklaas een mooi festijn. Een paar weken geleden zag ik hem weer op zondagochtend. Gewoon, voordeur open en daar kwam hij aangevaren in zijn stoomboot. Het was heel erg druk langs en op het water; heel veel kindertjes en op de boot stonden allemaal Pieten. Gaaf!

Another day at the office

En zo ben je alweer een tijdje één jaar en vliegen de dagen voorbij. Ik groei hard genoeg en maak meer dan voldoende mee. Zo gaan we tegenwoordig ieder weekend naar Artis en ontwikkelen mijn basisvaardigheden zich in een rap tempo. (Hand) kusjes geven, zwaaien, klap eens in je handjes, ik draai er mijn hand niet voor om!

Een mooie herfstdag op het Elfenbankje, de crèche waar ik vier dagen per week verblijf. Pappa had zijn fototoestel achtergelaten omdat hij nieuwsgierig is wat ik nou zoal doe gedurende de dag. Nou, dat zal ik dan maar eens even showen. Kort na binnenkomst pas ik een hoedje: kijk eens hoe de turqoise kleur mooi past bij mijn marineblauwe vestje? Daarna ga ik spelen met Joris, mijn eerste vlam. Hij vindt het ook leuk om in de plastic kist te varen. Met Joris speel ik eigenlijk de hele dag door, we zijn ongeveer even oud. Maar ik ben wat kleiner, net als vergeleken met mijn (overigens jongere) neefje Mauk

En dan gaan we gezellig met alle kinderen aan de tafel zitten. Slabje voor, een cracotje en een flesje limonade. Dikke pret! Cynthia, de leidster die helemaal dol op mij is (dat maakt ze althans in woord en geschrift meer dan eens duidelijk) stopt mij meestal in bed. Meestal ga ik dan nog een half uur gillen, want zeg nou zelf: wie wil er nou slapen als je ook kunt spelen? Uiteindelijk knap ik nog een klein uiltje en ga dan over tot het middagritueel dat wederom in het teken staat van spelen. Met Joris natuurlijk.

Kijk, hier spelen we dat we samen in een restaurant zitten, net als echte grote mensen doen. Ik ben heel blij dat ik gewoon kan zitten, want van al die tuigjes word ik kriegel. En lopen? Ja, dahag! Ik kruip dus ik leef! Leren lopen, dat kan altijd nog! En zo spelen we de hele middag door en komen vanaf vijf uur de eerste mamma's en pappa's de kindjes weer ophalen. Vandaag komt Pappa mij ophalen. Als hij binnenkomt blijft hij altijd op de drempel staan en zegt niets. Maar dan roept één van de leidsters: 'Hé Phietje, kijkeens wie daar is?' en dan kruip ik zo hard ik kan naar Pappa en steek mijn armpjes in de lucht ten teken dat hij mij moet optillen.

Wat volgt is een reisje in het karretje van twee minuten en bij thuiskomst kruip ik altijd meteen naar mijn doos. Wat een heerlijke stoel! Inmiddels heeft Mamma deze zelfs bekleed! Een hapje Olvarit, een Frutapura en een melkje toe, nog even spelen op het bed, pyaampje aan, tandjes poetsen en dan...lekker slapen!

Eén jaar, waar blijft de tijd!

Wat een heerlijke maand heb ik weer achter de rug sinds het laatste stukje! We hebben uitgebreid (drie dagen lang) mijn verjaardag gevierd. Op de 28e (toen ik echt 1 werd) kwamen Opa en Omirine langs met een prachtig cadeau; een hobbelpaard. Van mijn ouders kreeg ik vervolgens een houten poppenwiegje. De dag erna feestten we de hele dag op de creche en op zaterdag hebben we genoten van de zon, van een heerlijke verjaarstaart en van alle vrienden en vriendinnen die mij kwamen feliciteren!

Laatst was Omirene er weer. Ze was net terug uit Amerika en ze had zich even kwaad gemaakt in de BabyGap! Een zak vol met nieuwe kleren, hiep hoi!

Het is weer voorbij, die mooie Zomer(vakantie)

Wat was het heerlijk, vooral voor mijn ouders - die mij drie weken permanent konden vertroetelen, optillen, verschonen, meeslepen naar het zwembad, de bergen in en naar het strand. De creche-loze periode begon eind juli, toen we een paar dagen naar De Peel gingen. Daar waren ook al mijn ooms en tantes, nichtjes en neefjes en natuurlijk Opa en Oma, die al wild worden bij de gedachte dat ze mij weer kunnen zien. Door mijn onweerstaanbare glimlach heb ik mij het laatste jaar ongekend populair gemaakt! We zaten in een mooi groot huis in het bos en het was heerlijk weer. Voor het eerst van mijn leven heb ik het chloorwater van het zwembad getrotseerd, samen met mijn ongeveer even oude neefje Mauk. Dat was een feestje, al vond ik het aanvankelijk wat koud!

Op zaterdagochtend 26 juli reden we naar Zwitserland, voor een heerlijk weekje in de bergen. Pappa had een nieuwe auto en ik een uiterst comfortabel heerlijk nieuw kinderzitje. Nu kon ik eindelijk eens zien waar we heenreden, in plaats van uren naar de achterkant van de bank te moeten kijken. Nou, we reden dus naar Crans-Montana, naar het huis van Opa en Oma Venker. Ik heb me prima vermaakt in de Alpen: zo hebben we een heerlijke wandeling gemaakt langs een stuwmeer en heb ik genoten van het prachtige uitzicht op de Valais -die op zijn Zwitsers Wallis heet- vanaf het terras. Ook zijn we een middag naar Milaan geweest. Mijn ouders hebben ongeveer iedere Bennetonwinkel van de stad bezocht om mijn garderobe voor dit najaar te verrijken. Als grachtengordelmeisje moet ik natuurlijk wel een beetje apetijtelijk voor de dag komen, nietwaar? Ook hebben we daar lekker uitgerust aan het zwembad en mocht ik mijn prachtige badpakje weer aan. Wél uitkijken dat ik niet verbrandde; Mamma smeerde me dan ook driemaal daags in met factor vijftig. Na die dag zwembad had ik een ongelofelijke last van mijn billetjes. Hetgeen niet raar was gezien de dieprode kleur die ze hadden gekregen. Lang leve de sudocreme! Op vrijdag gingen we weer rijden. Ditmaal duurde het allemaal wat langer dan op de heenweg, vanwege de auto's die de Duitse autbahn met een slakkengang bereden. Ik had geen zin om te slapen en zat om tien uur 's avonds nog met grote ogen naar de lichtjes op de weg te kijken. De ochtend na onze thuiskomst -op zaterdag- voeren in Amsterdam allemaal boten met rare rozegekleurde mensen door de grachten. Tijd om zo snel mogelijk te verkassen en dat deden we dan ook in de taxi richting Schiphol. Weer fijn een stukje vliegen, naar Valencia! Pappa had een puik hotel geregeld, waar ik na een wat onhandig volgepoepte luier genoot van de confortabele sanitaire voorziening. Ik werd rondgereden door een prachtige stad, met als hoogtepunt de waanzinnige architectuur waarin zich musea en een bioscoop bevonden. Daar hebben we in het Imax-theater een prachtige film over bergen gezien. Daarna zijn we naar het Dolfinarium geweest. Pappa en Mamma waren er nog niet helemaal van overtuigd of ik zou snappen wat ik allemaal zag, maar ik heb genoten van een topshow!

Vervolgens reden we ca 80 kilometer zuidwaarts, naar Gandía. We mochten daar elf dagen gaan genieten van het aan de boulevard gelegen appartement van Jan en Els van Buren. Heerlijk vond ik het, dagenlang (soms luierloos) over de vloer of in het zand kruipen. Want dat kunstje beheerste ik sinds kort. Het was 35˚C, dus werden er weer liters zonnebrand op mijn witte lijfje gesmeerd opdat ik niet zou verbranden. En ander hoogtepunt was in zee. Nou ja, natuurlijk niet zelf zwemmen, maar in de boot of op Pappa's arm. Ik was helemaal het prinsesje, maar dat ben je al snel in Spanje; nog nooit ben ik zoveel in mijn wangetje geknepen en is mij verteld hoe 'Sympatica' is ben, als door de Spaanse Moeders. En we hebben vele tripjes ; langs de kust naar het zuiden en naar het kasteel van Xativa, het hertogenpaleis in Gandía en een autotochtje door de bergen. Kortom, heerlijk en vrolijk weer terug in het vliegtuig - twee uur lang staand op Pappa's schoot - vrolijk naar iedereen gelachen. Nou, OK dan, een piepklein traantje bij het landen.