En zo ben je alweer een tijdje één jaar en vliegen de dagen voorbij. Ik groei hard genoeg en maak meer dan voldoende mee. Zo gaan we tegenwoordig ieder weekend naar Artis en ontwikkelen mijn basisvaardigheden zich in een rap tempo. (Hand) kusjes geven, zwaaien, klap eens in je handjes, ik draai er mijn hand niet voor om!
Een mooie herfstdag op het Elfenbankje, de crèche waar ik vier dagen per week verblijf. Pappa had zijn fototoestel achtergelaten omdat hij nieuwsgierig is wat ik nou zoal doe gedurende de dag. Nou, dat zal ik dan maar eens even showen. Kort na binnenkomst pas ik een hoedje: kijk eens hoe de turqoise kleur mooi past bij mijn marineblauwe vestje? Daarna ga ik spelen met Joris, mijn eerste vlam. Hij vindt het ook leuk om in de plastic kist te varen. Met Joris speel ik eigenlijk de hele dag door, we zijn ongeveer even oud. Maar ik ben wat kleiner, net als vergeleken met mijn (overigens jongere) neefje Mauk
En dan gaan we gezellig met alle kinderen aan de tafel zitten. Slabje voor, een cracotje en een flesje limonade. Dikke pret! Cynthia, de leidster die helemaal dol op mij is (dat maakt ze althans in woord en geschrift meer dan eens duidelijk) stopt mij meestal in bed. Meestal ga ik dan nog een half uur gillen, want zeg nou zelf: wie wil er nou slapen als je ook kunt spelen? Uiteindelijk knap ik nog een klein uiltje en ga dan over tot het middagritueel dat wederom in het teken staat van spelen. Met Joris natuurlijk.
Kijk, hier spelen we dat we samen in een restaurant zitten, net als echte grote mensen doen. Ik ben heel blij dat ik gewoon kan zitten, want van al die tuigjes word ik kriegel. En lopen? Ja, dahag! Ik kruip dus ik leef! Leren lopen, dat kan altijd nog! En zo spelen we de hele middag door en komen vanaf vijf uur de eerste mamma's en pappa's de kindjes weer ophalen. Vandaag komt Pappa mij ophalen. Als hij binnenkomt blijft hij altijd op de drempel staan en zegt niets. Maar dan roept één van de leidsters: 'Hé Phietje, kijkeens wie daar is?' en dan kruip ik zo hard ik kan naar Pappa en steek mijn armpjes in de lucht ten teken dat hij mij moet optillen.
Wat volgt is een reisje in het karretje van twee minuten en bij thuiskomst kruip ik altijd meteen naar mijn doos. Wat een heerlijke stoel! Inmiddels heeft Mamma deze zelfs bekleed! Een hapje Olvarit, een Frutapura en een melkje toe, nog even spelen op het bed, pyaampje aan, tandjes poetsen en dan...lekker slapen!
