En dan is het alweer herfst

 En zo maken we een sprongetje in de tijd en is er alweer een lange zomer voorbij. Een heerlijke tijd met veel zon en gezelligheid. Het Nederlands elftal haalde de WK-Finale, die ik bekeek met een heuse pletterpet. 
Ook dit jaar gingen we weer naar de Peel, gevolgd door twee weken Zwitserland. Het was weer erg leuk. Zeker nu er ook een zusje bij is. We zijn een heel gezin! 
Eind augustus gingen we op bezoek bij de familie Kolff in Oldengaerde. Ook daar heb ik me goed vermaakt. In mijn blote billetjes onder de watersproeier en met het kinderfietsje, al fiets ik nog een beetje matig.
Ik ben heel groot aan het worden. De volzinnen volgen elkaar in rap tempo op en ik maak zelfs af en toe grapjes. 

 Kijk, de schommel die Mamma heeft gekocht. Die hangen we vaak op aan het klimrek op het pleintje
 Ik doe al zelf plasjes en veeg mijn billetjes zelf af!

En ik kan ook heel boos kijken. Kijk maar!

Hoera, ik heb een zusje!

Tja, dat duurde even voordat ik mij weer meldde. Veel gebeurd de laatste tijd en Pappa nam zich steeds voor daarover iets te schrijven maar kwam er steeds niet toe, zegt ie. Nou ja, in vogelvlucht dan maar: Het werd voorjaar, ik kreeg steeds meer praatjes (zo kan ik tot twintig tellen en spreek ik mijn achternaam als een dame uit), we vierden pasen en ik beschilderde een ei, ik kreeg een nieuwe kamer - de oude studeerkamer - waar ik maar moeilijk aardde en mamma ging iedere avond een beetje vroeger naar bed vanwege het dragen van mijn nog ongeboren zusje. 

Het was een leuk weekend. Niet alleen omdat ik bij Opa en Oma op de kamer mocht slapen, maar ook omdat ik iedere dag lekker ging zwemmen met Pappa en de rest van de familie, voornamelijk bestaande uit zeer enthousiaste neefjes en nichtjes en ooms en tantes.

Het hoogtepunt was natuurlijk het moment dat ik mijn zusje voor het eerst zag. Op 13 april ging ik 's ochtends vroeg met Pappa naar beneden en daar zag ik de baby! Ik was meteen dol op Isabeth. Want zo is mijn kleine zusje genoemd, Isabeth Eleonore Aline. Ik geef haar iedere dag minimaal een kusje of drie en ik geloof dat ze dat wel op prijs stelt. 


In de buurt zijn de laatste vier jaar negen nieuwe kindjes bijgekomen. Ik vind het heel leuk om met iedereen te spelen. Laatst werd buurmeisje Josine vier jaar en ik mocht op haar partijtje komen. Ze was zo blij met het boek dat Mamma aan haar had gegeven dat ik er weer een tekening voor terugkreeg. Ik was daar erg blij mee!

Post uit Zuid-Afrika

Lieve Sophie,

Dit keer een @mail uit Zuid Afrika, waar wij nu alweer een week zitten in Knysna nadat wij eerst 3 dagen in Cairo waren. Weer een aantal goedkope kleertjes voor Opa gekocht, zodat wij de reis er uit hebben!!! Dat zal je vast wel interesseren zegt Opa net: ja, natuurlijk vanwege de erfenis. Wat was het leuk hé in de wintersport met alle vier die Oudpapa's en Oudmama's en Gea en oom Piet (die is weer terug naar Amerika). Moeten wij vaker doen..Hoe was het daarna weer op de crèche? Wel weer even wennen, na al die feestdagen?En is het nog steeds zo glad en koud in Nederland? Hier is het weer overigens naadje. Er was ons 7,5 uur zon per dag beloofd, maar tot op heden alleen nog maar grijze luchten.Een beetje, net als Opa, depressief weer dus. Wij blijven goede hoop houden, want het trekt wel op die mist zei de optimist.Voor het eerst even geen kaart, maar die zal ik met copie van deze niet bijzondere
tekst aan je toesturen als we weer in Holland zijn. Omi houdt van geordend en regelmaat!!
Op Opa's verjaardag zijn wij heel lekker in een heel "chique" restaurant gaan eten, ook kreeg Opa een heleboel emails van zijn kindjes en vriendjes. Morgen gaan wij in een fourwheeldrive car, stuur links, want ze rijden hier links een tocht naar een wildpark maken. Misschien zien we de big Five. Duim je voor eindelijk een beetje zon?
Dag lieve schat, tot als we weer in Holland zijn.

Veel liefs van ons beiden,
dikke zoen OmIrene