Mijn eerste foto's

Hallo,

Mijn naam is Sophie, dat komt omdat mijn ouders die naam verzonnen hebben. Op deze foto's ben ik een minuutje of tien oud, of liever gezegd jong. Pappa heeft door zijn tranen heen zijn ultra-hippe telefoon gevonden en mij daarmee gefotografeerd. Op mama's buik lig ik nog even bij te komen van de lange gang door het geboortekanaal.

Ik ben om 10u14 geboren in het Slotervaartziekenhuis in Amsterdam en woog toen 3025 gram. Pappa had met de verloskundigen en de verpleegsters nog een pooltje gemaakt over mijn gewicht. Hij mocht de inzet (een fles champagne) houden.

Om 15u00 zijn we naar huis gereden. Ik zat in de even daarvoor door pappa in allerijl zo allerhandigst op de achterbank bevestigde MaxiCosi.

Het duurde niet lang of daar stond het eerste familielid al op de stoep: de zojuist afgestudeerde Oom Wuk. Later kwamen ook Oma en Oma Bohl kennis met mij maken. Van Oma heb ik een zilveren beker gekregen, waar alleen mijn naam nog in moet worden gegraveerd. Verder kwamen Tamara, Oom Axel en Tante Lisette, Dereck en Femke en Noor en Pieter even langs.

Dat dit een vrij intensieve excersitie was, bewijst bijgaande foto, want ik viel als een roos in slaap naast Mama. Pappa was ook wel een beetje moe en die kwam naast ons liggen.

Ik zit nog in de buik van Mamma

Lieve Sophie,
Ze zeggen dat je over vijftien dagen bestaat. Dat wil zeggen, de verloskundige beweert dat. De verloskundige is die mevrouw die al een paar maanden naar jouw hartje luistert. Dit doet ze door een raar instrument in te smeren met gel en dat legt ze dan op Mama's buik. Mamma gaat eens in de zoveel tijd daar naartoe en komt dan weer opgetogen thuis omdat ze jou heeft gehoord. Ik ben ook één keertje mee geweest en ik heb het ook kunnen horen: je maakt een prachtig geluid!

In New York, waar Mama en ik dit voorjaar waren, hebben we alvast allerlei kleertjes voor jou gekocht. Dit vond ik best raar, want we wisten (en weten) helemaal niet hoe je eruit (gaat) ziet (n). Laat staan of we weten of al die roze kleertjes jou wel goed zullen staan. Over roze gesproken: de laatste weken hebben we de laatste hand gelegd aan jouw slaapkamer. Gisteren heb ik hiervan een foto gemaakt en die naar Opa en Oma gemaild met de mededeling dat het best humor zou zijn als straks blijkt dat je abusievelijk een jongetje blijkt te zijn.

Veel liefs,

Philip (maar je mag straks ook Pappa zeggen, hoor)