Ik maak vrienden!

Iedereen vindt het leuk om mij te zien. Jong of oud, vrienden van mijn ouders of grootouders. Ik schijn HOT te zijn. Men kraait het uit als men mij voor het eerst aanschouwd, ik word overladen met knuffels (waarbij de gever ervan zonder uitzondering heimelijk hoopt dat ik zijn of haar knuffel binnen een jaar promoveer tot lievelingsknuffelbeest) en de woorden 'Hé meisje, wat zie je er prachtig uit' kan ik inmiddels achteruit en omgekeerd spellen.

Wat er de laatste paar weken verder is gebeurd? Niets bijzonders, of het zouden mijn rode billetjes moeten zijn, mijn ontstoken nekplooitje, de longentest (die ik zo'n uurtje per dag praktiseer middels het inzetten van een luid of nog luider krijsje) of mijn per dag meer roze kleurende kamer, die inmiddels onbegaanbaar aan het worden is vanwege een overschot aan cadeaus. Ja, ja, je mag wel zeggen dat ik de status van Roze Prinsesje de laatste weken behoorlijk aan het benaderen ben.

En Pappa en Mamma? Die vinden het nog steeds leuk. Mamma is natuurlijk wat meer uitgeput omdat ze mij moet voeden, maar Pappa doet mij (nog) fluitend in bad en een nieuw luiertje om of geeft mij om 23:00u mijn 'Midnight Snack'. Waarna ik moe maar voldaan van en lange dag van krijsen, jammeren, focussen, naar buiten kijken en borrelgeluiden en krakende beschuitjes luisteren in mijn mandje wordt gelegd. Mmm, lekker warm, dankzij het kruikje dat Mamma even daarvoor op mijn lakentje heeft gelegd.

Naar neef Mauk in Den Haag

Een week vol met nieuwe ontmoetingen. Olivier en Steef met Nanette, Kat en Olivier met hun twee mannetjes (Boris en Bruno), Bas van den Berg, Tamara Siemelink, Nela Oerlemans, Julia Thate met Cosmas....en steeds hield ik mijn oogjes lekker dicht. Alsof ik hoogstpersoonlijk mijn eigen 'teaser' inbouw: ik doe ze pas open als ze voor de tweede keer op bezoek komen.

Vrijdag: Wat een barre lange tocht; helemaal naar Den Haag. Maar dat is het waard, want daar ga ik kennis maken met mijn pasgeboren neefje. Hij zou er er een week eerder zijn moeten zijn dan ik, maar hij besloot nog twee weken langer in zijn moeders buik te blijven. Vandaar dat hij een stuk groter is dan ik. Arme Mama van Mauk, maar gelukkig kan ze alweer lopen. We hebben onze eerste bijnaam ook al binnen: ''De Gele en de Rooie''.

Zaterdag kwam Oma als een soort Sinterklaas cadeautjes brengen die ze weer had gekregen van haar vriendinnen. Wat een verwennerij!!

De wijde wereld

Veel over gehoord, maar het zien, nee, dat is er nog niet van gekomen. De Wijde Wereld. Ofwel, in babytaal: Amsterdam-Centrum, ofwel in Sophietjes-taal: de straal van maximaal twee kilometer vanuit het Jonas Daniel Meijerplein. Zaterdag hebben mijn ouders de donderdag aangeschafte Bug-a-Boo getest op zijn rijvaardigheid. En ik mocht mee! Voor het eerst buiten. Een magisch woord BUITEN, ik was er pas even geweest, maar dat kan ik me nu al bijna niet meer herinneren, want dat is al twaalf dagen geleden en bovendien had ik toen mijn ogen dicht. Dus. Zaterdag zijn we de Jodenbreestraat ingelopen en hebben we bij het Kruidvat boodschappen gedaan. Pappa kent inmiddels al heel goed de weg in deze winkel. Hij koopt dan eerst allemaal babydingen en gaat vervolgens op zoek naar lekkere dropjes en cremmetjes. Maar zijn favoriet lijkt toch de impulsaankoop. Dat is een artikel waar je mee thuiskomt waarvan je een uur ervoor van het bestaan niet afwist. Maar omdat er een oranje stickertje op zat geplakt toch maar in je mandje deed. Zo weet ik nu al hoe de zaterdagochtenden er over vier jaar uitzien: 'Zeg kennen jullie Paulus al, Paulus de Boskabouter....' (en dat vijftien afleveringen per voorbespeelde DVD-schijf. Nou ja, als Pappa dergelijk jeugdsentiment nou leuk vindt...mijn alibi heeft 'ie.)

Mamma loopt nog steeds niet als een hinde dus hebben we de barre lange wandeltocht aangenaam onderbroken met een café (Orff)-bezoek, waar ik bij wijze van experiment een klein keelschrapinkje doe en Pappa en Mamma schichtig om zich heen kijken met hun drankjes in hun hand.

Zondag kwam eerst tante Liselotte Baarsma met mijn aanstaande eerste date Feike langs en hebben we een nog langer stapje gemaakt en kwamen we zowaar uit op de Utrechtsestraat. Douwe en Tico Veen hebben naar mijn gekeken en hun Pappa was er ook. Net als Cora, die heeft een baby, maar die zit nog in haar buik! Daarna heb ik kennis gemaakt met Oom Meinoud, Tante Lisette (heten alle tantes zo?) en nichtje Frederike. Zij is al een stuk groter dan ik, maar ik hoorde de grote mensen wel zeggen dat we in dezelfde klas komen als we groot zijn. Verder had ik vandaag mijn eerste baaldag; ik heb heel veel gehuild. Maar misschien ben ik wel en beetje zenuwachtig omdat mijn neefje Mauk vandaag geboren gaat worden!!

Pappa blijft een dagje thuis

Vanaf vandaag komt Corry de Kraamhulp niet meer bij ons over de vloer. En dat vind ik heel jammer, want ik genoot altijd zeer van de badjes die ze mij gaf. En Corry waste mijn kleertjes (in de spilsplinternieuwe wasmachine, want de oude hield er één dag na mijn geboorte definitief mee op), Corry streek alle kleren en ze smeerde boterhammetjes voor Mamma. Kortom, Corry deed eigenlijk alles, zonder klagen (en dat is bewonderenswaardig, Corry is namelijk een fervent supporter van Ajax en die hadden nou niet echt de dagen van hun leven deze week....).

Dus blijft Pappa thuis vandaag. Om op Mamma te letten, zegt 'ie, maar volgens mij wil hij mij gewoon kusjes geven. Pappa zit eigenlijk de hele dag tikkende geluidjes te maken op de tafel waarop ik in het mandjes lig. Vorige week kwam er opeens een mandje met handvatten en daar werd ik ingelegd. Ik moet toegeven dat het best wel lekker ligt, al was het de eerste keer wat aan de koude kant. Maar lang leve de uitvinding van de kruik. Dat warme apparaat wordt namelijk in mijn bedje gelegd voordat ik erin ga. Hoef ik tenminste niet via mijn longetjes aan mijn ouders kenbaar te maken dat ik koud heb. Maar als ik eenmaal in slaap ben gevallen...dan is er geen houden meer aan, ik slaap en ik slaap en ik slaap....hmmmm, wat is tukken toch lekker. Ik schreeuw wel weer als ik honger heb, OK?

Ik ben vandaag acht dagen oud. Hoogste tijd om terug te blikken. 25 dagen geleden, het was toen 11 augustus, zag ik er nog zo uit(Mamma in haar groene jurk). Een week later zo (Mamma doet haar shirt omhoog) en nu alweer zo! (onder) Ik vind het leven leuker dan in Mamma's buik, althans dat denkt mijn vader.

Ik leef, dus ik slaap

Dit weekend kwamen Michiel en Susanne mij bekijken. Dat Pappa blij met- en apetrots op mij is laat bijgaande foto wel zien. Ik ben al een paar keer 'boven' (dat is de begane grond, maar boven de slaapkamer) geweest om het verschil tussen dag en nacht te zien. Nou ja, zien...als ik mijn ogen open heb en dat is bij voorkeur het geval om een uur of 22u. Maar 's-nachts slaap ik weer lekker door - tussen de drie maaltijden uit Mamma's niet onaanzienlijke borsten.

Verder heb ik al veel meegemaakt in mijn nog korte leventje. Zo ga ik bijvoorbeeld iedere dag in bad. Doordeweeks doet Corry mij in bad en in het weekend heeft Pappa mij in bad gedaan. Volgens mij vond ie het net zo leuk als ik! Gisteren kwam de Familie De Kruijf op de koffie. Tante Cathrien vond mij zo'n lekker baby'tje dat ze mij het liefst mee had willen nemen naar Tienhoven. En met neefje Pepijn heeft Pappa nu al de afspraak gemaakt dat hij over tien jaar op mij mag passen (dan is Pepie bijna zestien).

Zondagmiddag kwam de verloskundige langs om mij te wegen. Ik was wel een beetje afgevallen, dus ik moet goed blijven drinken!