Iedereen vindt het leuk om mij te zien. Jong of oud, vrienden van mijn ouders of grootouders. Ik schijn HOT te zijn. Men kraait het uit als men mij voor het eerst aanschouwd, ik word overladen met knuffels (waarbij de gever ervan zonder uitzondering heimelijk hoopt dat ik zijn of haar knuffel binnen een jaar promoveer tot lievelingsknuffelbeest) en de woorden 'Hé meisje, wat zie je er prachtig uit' kan ik inmiddels achteruit en omgekeerd spellen.
Wat er de laatste paar weken verder is gebeurd? Niets bijzonders, of het zouden mijn rode billetjes moeten zijn, mijn ontstoken nekplooitje, de longentest (die ik zo'n uurtje per dag praktiseer middels het inzetten van een luid of nog luider krijsje) of mijn per dag meer roze kleurende kamer, die inmiddels onbegaanbaar aan het worden is vanwege een overschot aan cadeaus. Ja, ja, je mag wel zeggen dat ik de status van Roze Prinsesje de laatste weken behoorlijk aan het benaderen ben. 
En Pappa en Mamma? Die vinden het nog steeds leuk. Mamma is natuurlijk wat meer uitgeput omdat ze mij moet voeden, maar Pappa doet mij (nog) fluitend in bad en een nieuw luiertje om of geeft mij om 23:00u mijn 'Midnight Snack'. Waarna ik moe maar voldaan van en lange dag van krijsen, jammeren, focussen, naar buiten kijken en borrelgeluiden en krakende beschuitjes luisteren in mijn mandje wordt gelegd. Mmm, lekker warm, dankzij het kruikje dat Mamma even daarvoor op mijn lakentje heeft gelegd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten