Twee maanden niets van mezelf laten horen...tja, wat zal ik zeggen. Druk druk druk? Jazeker, als ware ik een vlinder, mijn metamorfose is onmiskenbaar groot. Ik praat, wijs dingen aan en
loop als een dolle over de chreche en door het huis!
Laat ik even wat hoogtepunten geven van de laatste tijd. Vorige maand zat ik in Zwitserland,
bij Opa en Oma Venker, samen met Pappa en Mamma, Oom Meinoud, Tante Lisette, mijn neefje Alexander en mijn nichtje Frédérique. Vooral met laatstgenoemde had ik een fantastische tijd. Iedere ochtend aan het ontbijt aten wij als ossen ('hapje', 'hapje'!!), gingen vervolgens in bad en daarna naar buiten om te sleeen. Het was heerlijk
Verder mag ik - inmiddels thuis in Amsterdam - niet klagen. En dat doe ik dan ook niet:ik word bijvoorbeeld iedere zondag door Artis gereden ('apie', 'apie'!), iedereen in Amsterdam zwaait naar mij terug als ik voorop de fiets of in het boodschappenwagentje zit ('halloo!'). Verder heb ik een voorliefde ontwikkeld voor het lezen van boekjes ('boekie leze'!) en kan ik heel goed honden immiteren ('hondsjj woe woe'!).
