Voor het eerst in mijn leven leer ik tradities kennen. Hetgeen niet onlogisch is, in mijn tweede levensjaar. Net als vorige zomer stond er een drietal verschillende vakantiebestemm
ngen op het program. De Peel, vervolgens naar Zwitserland en een strand met overvolle boulevard. 
In De Peel was de hele familie Böhl weer aanwezig. Ik vermaakte me uitstekend met neef
Mauk en de oudere kinderen vermaakten zich weer prima met mij. Constant zeulden ze mij van hot naar her. Jammer dat het weer niet zo lekker
was als het jaar ervoor, dan had ik iedere dag kunnen zwemmen. Maar het was minstens even zo heerlijk om met mijn nieuwe regenjasje en laarsjes door de plassen te dansen.
Zaterdag vertrokken we naar Zwitserland, waar Opa en Omatine nog waren. Treurig was het
dat Bommeltje een paar dagen ervoo
r door een slang was gebeten en dat niet had overleefd. 'Bommel slaapt' zei ik, omdat het verschil tussen dood en slapen mij nog ontgaat. Maar met Olle, was het heerlijk spelen. Zeker toen er een nog groter opblaasbaar bad werd aangeschaft. Ik vond het lekker in de bergen, terwijl mijn ouders een hele stapel boeken weglazen, speelde ik met klei of in het water. Ook deed ik mijn eerste po-plasjes en hoopjes!
Na tien dagen vertrokken we naar Milaan, hier kochten we kleren, met name voor mij en Pappa en bezochten we de Pinacotheca Ambrosiana. Geen goed idee, hardlopende kindertjes langs peperdure kunstwerken van Caravagio, daar houden de Italiaanse museummedewerkers niet van. En terecht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten